[ رَ ] (ع ص) ناقة ریاش؛ ماده شتر که موی بسیار در گوش و روی داشته باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). || سست. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
[ رَ ] (ع اِ) جامه و لباس پاکیزه. (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). جامهٔ نیکو. (دهار) (ترجمان القرآن جرجانی). || حالت زیبا و نیکو. || مال. || معاش. || ارزانی. (از ناظم الاطباء). || جِ ریش. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). پر مرغ. (از دهار). جِ ریش به معنی پرمرغ. (آنندراج). رجوع به ریش شود.
[ رَیْ یا ] (ع ص) کسی که پر بر تیر گذارد. (ناظم الاطباء). آنکه پر را بر تیر نهد. (مهذب الاسماء).