معنی روحبخش
12 بازدید
[ بَ ] (نف مرکب) آنچه روح می بخشد و زنده میکند. کنایه از روح انگیز و مفرح است. روانبخش : بیاساقی آن راوق روحبخش بکام دلم درفشان چون درفش.نظامی. ای عاشق گدا چو لب روحبخش یار میداندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است. حافظ.
کلمات همقافیه با «روحبخش»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «خش» برای سرودن شعر