معنی روان‌گفتار
7 بازدید
[ رَ گُ ] (ص مرکب) آنکه سخنش فصیح و سلس باشد. آنکه سخنان منسجم و شیوا تواند گفت، و در بیت ذیل بمعنی سخن گوینده و ناطق است : بگویی حال و بازآری جوابم که خاموش روان گفتاری ای باد.خاقانی.
کلمات هم‌قافیه با «روان‌گفتار»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ار» برای سرودن شعر