معنی واژه ره‌آموز
6 بازدید
[ رَهْ ] (نف مرکب) راه آموز. استاد. راهنما. رهبر. تعلیم دهنده. (از یادداشت مؤلف): ره آموز تو اندر کارها روح الامین بادا. فرخی. ره آموز و روزی ده و چاره گر بود این سه مربی پدر را پدر.اسدی. تا چون تو کله دوختن آموختی از ما بر دست و گریبان تو باشیم ره آموز. سوزنی. رجوع به راه آموز شود. || کتابهای گید. (یادداشت مؤلف).