معنی رنجبرده
7 بازدید
[ رَ بُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) مشقت و محنت دیده. زحمت کشیده. صدمه و آسیب دیده. سختی و تعب آزموده : چنین گفت رستم که ای مهتران جهان دیده و رنج برده سران.فردوسی. - رنج نابرده؛ زحمت نکشیده. مشقت و تعب ندیده. سختی و محنت نیازموده : چرا اسب در خوید بگذاشتی بر رنج نابرده برداشتی.فردوسی. - نابرده رنج. رجوع به ترکیب قبل شود: به رنج اندر است ای خردمند گنج نیابد کسی گنج، نابرده رنج.فردوسی. نابرده رنج گنج میسر نمی شود مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد. سعدی.
کلمات همقافیه با «رنجبرده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر