معنی رعیت‌پرور
7 بازدید
[ رَ عی یَ پَ رْ وَ ] (نف مرکب) رعیت پرورنده. که رعایت حال رعیت کند. پادشاهی که به آسایش و رفاه ملت علاقه مند باشد. رعیت نواز. (از یادداشت مؤلف). رجوع به رعیت و رعیت پروری شود. - سلطان رعیت پرور؛ پادشاهی که عموم مردمان مملکت خود را تربیت می کند. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «رعیت‌پرور»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ور» برای سرودن شعر