معنی رجزگویان
6 بازدید
[ رَ جَ ] (نف مرکب، ق مرکب) صفت حالیه، در حال گفتن رجز. در حال خواندن شعر رجز: اشعریان به حضرت رسول آمدند شهقه زنان و رجزگویان بدین عبارت: غذاً نلقی الاحبه محمداً و حزبه. (از ترجمهٔ تاریخ قم ص ۲۷۴).
کلمات همقافیه با «رجزگویان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ان» برای سرودن شعر