معنی رتوء

[ رُ ] (ع مص) سخت کردن گره را. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). محکم کردن گره را. (ناظم الاطباء). || خبه کردن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج). خفه کردن کسی را. (ناظم الاطباء). (از اقرب الموارد). || آرام کردن. (منتهی الارب) (آنندراج). || آرام گرفتن در جایی. (ناظم الاطباء). || برپای نمودن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || اقامت کردن مرد. (از اقرب الموارد). || برق آمدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || رتوء کسی؛ رفتن وی. (از اقرب الموارد). مارتأ کبده بطعام؛ یعنی نخورد طعامی که رفع گرسنگی کند خاص بالکبد. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد).