معنی رامی هندی
6 بازدید
[ یِ هِ ] (اِخ) شیخ خضر از شعرای قرن یازدهم هـ . ق. که همزمان با تسلط افاغنه بر صوبهٔ بهار از سرزمین هند در شهر پتنه از آن منطقه سکونت داشت و تا پایان زندگی زناشویی نکرد. رامی در حدود سال ۹۴۸ هـ . ق. تولد یافت و در سال ۱۰۲۷ هـ . ق. درگذشت. او را دیوانی است که دارای ۶۰۰۰ بیت شعر است. (از الذریعة ج ۹ بخش دوم). و رجوع به میخانه چ لاهور ج ۳ ص ۵۷۴ شود.
کلمات همقافیه با «رامی هندی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دی» برای سرودن شعر