معنی راغیة
6 بازدید
[ یَ ] (ع ص) تأنیث راغی. ناقهٔ آواز کننده. (یادداشت مؤلف). || شتر ماده: ما له ثاغیة و لا راغیة؛ نه گوسپند دارد و نه ماده شتر. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || (مص) بانگ کردن شتر. (تاج المصادر بیهقی ص ۳۷). - راغیة البکر؛ یعنی نحوست و بدفالی و شدت. (از اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «راغیة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یة» برای سرودن شعر