معنی ذوالحبک
7 بازدید
[ ذُلْ حُ بُ ] (ع ص مرکب) حُبُک جمع حبیکه است و حبیکه به معنی راه در ریگ توده و شکن آب و نورد زره و جعد موی باشد. و آن را صفت آسمان آرند. رجوع به ذات الحبک شود. و مولوی علیه الرحمة صفت شب آورده است : چشم تیز و گوش باز و تن سبک از شب همچون نهنگ ذوالحُبُک. و رجوع به ذات الحبک شود.
کلمات هم‌قافیه با «ذوالحبک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بک» برای سرودن شعر