معنی دیتریتسی

(اِخ) فریدریش هاینریش. مستشرق آلمانی متولد ۱۸۲۱ م. در برلین و متوفی به سال ۱۹۰۳ م. که در مآخذ فارسی و عربی نام او را دیتریشی و دیتریسی ضبط کرده اند در هاله و برلین الهیات مسیحی و در هاله و لایپزیک السنهٔ شرقی تحصیل کرد. در سال ۱۸۴۷ م. عازم مشرق زمین شد و بیش از یکسال در قاهره عربی آموخت سپس به مصر علیا، شبه جزیرهٔ سینا، بیت المقدس و دمشق مسافرت کرد و از طریق قسطنطنیه، آتن و تریست به آلمان بازگشت. از سال ۱۸۵۰م. استاد دانشگاه برلین بود. بیشتر کارهای وی در زبان و ادب عرب بود. آثار عمده اش در این زمینه متنبی و سیف الدوله (لایپزیگ ۱۸۴۷ م.) و الفیة (متن عربی لایپزیگ ۱۸۵۱ م. ترجمهٔ آلمانی، لایپزیگ ۱۸۵۲ م.) است و نشر آثار متنبی با شرح واحدی (برلین ۶۱-۱۸۵۸ م.) پس از آن به فلسفهٔ اسلامی در قرن دهم پرداخت. حکمت مشائی اعراب (برلین ۱۸۶۵ م.)، منطق و علم النفس اعراب (لایپزیگ ۱۸۶۸ م.)، سیر در طبیعت و فلسفهٔ طبیعی اعراب در قرن دهم (لایپزیک ۱۸۷۶ چ ۲)، مردم شناسی اعراب در قرن دهم (لایپزیگ ۱۸۷۱ م.) فلسفهٔ اعراب در قرن دهم (دو جلد، لایپزیگ ۱۸۷۶ و ۱۸۷۹ م.)، در ۱۸۸۲ م. قطعاتی از حکمت ارسطو را که در کتب عربی محفوظ مانده بود منتشر نمود. از آثار دیگرش لغتنامهٔ عربی به آلمانی است. (لایپزیگ ۱۸۸۱ م.) (از دائرة المعارف فارسی).