معنی دورویی

[ دُ ] (حامص مرکب) دورو بودن. دورو داشتن : مجنون که در آن دروغگویی دید آینه ای بدان دورویی.نظامی. || دورنگی. دورنگ داشتن : چون گل بگذر ز نرم خویی بگذر چو بنفشه از دورویی.نظامی. || نفاق و دورنگی. (ناظم الاطباء). نفاق. (غیاث) (از آنندراج) (المصادر زوزنی) (منتهی الارب) (شرفنامهٔ منیری). منافقت. (المصادر زوزنی) (منتهی الارب). رماق. رفاق. (منتهی الارب): به یتیمی و دوروییت همی طعنه زنند نه گل است آنکه دوروی و نه در است آنکه یتیم. بوحنیفهٔ اسکافی. - دورویی کردن؛ نفاق ورزیدن. منافق شدن. تزویر و ریا و دورنگی نمودن. (یادداشت مؤلف). منافقة. (دهار) (ترجمان القرآن). || بی ثباتی. (ناظم الاطباء). || (اصطلاح بدیعی) صنعتی است و آن عبارت است از کلامی که او را نظر برحرف ملفوظ بی تغییر نقاط به دوزبان توان خواند چنانچه: بهائی خان داری یا خریده دموری اب داری ان تریدی. که آن را به فارسی هم توان خواند: بهائی خانه داری یاخریده دوموری آب داری آن توریدی. ؟ (از آنندراج).