معنی دوخته

[ تَ / تِ ] (ن مف) خیاطی شده. (ناظم الاطباء). مکتوب. کتیب: حلبه؛ تعویذ دوخته در چرم. (منتهی الارب). و ثوب مخیط. ثوب مخیوط؛ جامهٔ دوخته شده. (منتهی الارب). فتق؛ دوخته بازکردن. (تاج المصادر بیهقی): بیوفا هست دوخته به دو نخ بیوفا هست هیمهٔ دوزخ.عنصری. - نادوخته؛ دوخته نشده؛ جامه های دوخته و نادوخته : پس صندوقها برگشادند و خلعتها برآوردند جامه های دوخته و نادوخته. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۴۴۵). رجوع به مادهٔ نادوخته در جای خود شود. - بردوخته؛ دوخته. خیاطت شده : دهی چون بهشتی برافروخته بهشتی صفت حله بردوخته.نظامی. - جامه یا لباس دوخته؛ لباسی که به تن شخص آزمایش نشده باشد و شخص آماده و حاضر آن را از دوخته فروش بخرد و بپوشد. || بخیه شده. (ناظم الاطباء). || محکم شده استوارکرده. متصل کرده. پیوندداده : به سیخ و به مس درزها دوخته سوار و تن باره افروخته.فردوسی. حضیف؛ نعل دوخته. (منتهی الارب). || به تیر و نیزه و امثال آن، زره و جامه بر تن چسبانده. (یادداشت مؤلف). انخراق؛ دوخته شدن به نیزه. (منتهی الارب). || بسته. مقابل باز. فراهم آمده، چنانکه چشم و لب و دهن. (یادداشت مؤلف): به آتش بوی ناگهان سوخته روان آژده چشمها دوخته.فردوسی. پلنگان و شیران آموخته به زنجیر زرین دهان دوخته.فردوسی. بارگهی یافتم افروخته چشم بد از دیدن آن دوخته.نظامی. دهن سگ به لقمه دوخته به. سعدی (گلستان). - دوخته چشم؛ که چشم وی را با چیزی پوشیده و بسته باشند، چنانکه باز را کلاهکی بر سر قرار دهند که چشم وی را بپوشاند و به هنگام شکار بردارند: چو با شه دوخته چشمی به سوزن تقدیر چو لاشه بسته گلویی به ریسمان قضا. خاقانی. || بسته. دربند. بندی. (یادداشت مؤلف): آن دوخته گاهم چو باز خواهد وآن کوفته گاهم چو مار دارد.مسعودسعد. || پیوسته. دمادم. متصل. پی درپی. (یادداشت مؤلف): ز گوهر یمن گشته افروخته عماری یک اندر دگر دوخته.فردوسی. || اندوده شده و نصب شده. (ناظم الاطباء).[ تَ/ تِ ] (ن مف) دوشیده. (آنندراج) (برهان) (ناظم الاطباء). دوشیده شده. (منتهی الارب) (یادداشت مؤلف): النخیرة؛ شیر بز و میش بر هم دوخته. (مهذب الاسماء).[ تَ / تِ ] (ن مف) اندوخته. (ناظم الاطباء). پس اندازکرده و جمع کرده. توخته. رجوع به دوختن شود. || جمع شده. (منتهی الارب). || اداکرده و گزارده. (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (برهان). توخته. رجوع به دوختن در همهٔ معانی شود.