معنی دوتهی
6 بازدید
[ دُ تَ ] (ص نسبی، اِ مرکب) لباسهای آسترشده. (ناظم الاطباء). جامهٔ دراز ابره و آستر که با هم دوزند و بر این قیاس یک لایی و دولایی بیاید. (آنندراج). - دوتهی پوش؛ که لباس دوتهی یعنی رویه و آستردار بپوشد: آه سرد که ترا گرم گرفته ست که باز دوتهی پوش به رنگ گل رعنا شده ای. سیدحسین خالص (از آنندراج).
کلمات همقافیه با «دوتهی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «هی» برای سرودن شعر