معنی دوبرگ
11 بازدید
[ دُ بَ ] (ص مرکب) گیاه تازه روییده که هنوز شاخ میانین آن دیده نشود. (یادداشت مؤلف). - دوبرگ شدن گیاه؛ پس از سر برکردن از زمین دوپاره شدن آن. دو قسمت شدن برگ گیاه روییده از زمین. (یادداشت مؤلف): مخایل سروری به کودکی زو بتافت چو برچمن شد دوبرگ بوی دهد ضیمران. مسعودسعد. - || شکافتن حب و دانه بار اول به دو قسمت. (یادداشت مؤلف).
کلمات هم‌قافیه با «دوبرگ»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «رگ» برای سرودن شعر