معنی دقیوس

[ دَ ] (اِخ) پادشاهی بود که بر غار اصحاب کهف مسجدی بنا ساخت. (از منتهی الارب). دسیوس امپراتور روم که از ۲۴۹ تا ۲۵۱ م. سلطنت کرد و در عربی دقیوس نامیده شده است. (ناظم الاطباء). نام او گایوس مسیوس کینتوس ترایانوس دسیوس است که بسال ۲۰۱ م. در پانونیا متولد شد و در ۲۴۹ م. به سلطنت رسید. او امپراطور روم بود و بسبب شکنجه دادن مسیحیان شهرت دارد و در جنگ با گتها به سال ۲۵۱ م. بقتل رسید. اصحاب کهف را معاصر این امپراتور دانسته اند. توضیح اینکه همین نام دقیوس است که به صورت دقیانوس محرف شده است. (از فرهنگ فارسی معین). و رجوع به دقیانوس شود.