معنی واژه دریغاگوی
8 بازدید
[ دِ/ دَ ] (نف مرکب) دریغ گو. دریغ گوینده. سوکوار. افسوس گوی. دریغ گوی. اداکنندهٔ لفظ دریغ در مقام تحسر و تأسف بر چیزی از دست رفته. || نوحه سرای. (یادداشت مرحوم دهخدا). مرثیه سرای : همی گفتم که خاقانی دریغاگوی من باشد دریغا من شدم آخر دریغاگوی خاقانی. نظامی (از یادداشت مرحوم دهخدا).