معنی دروده

[ دُ دَ / دِ ] (ن مف) دروده شده. حصادکرده. محصود. حصید. حصیدة. صریم. (دهار): کشتی از بس زار کشته، کشتزاری گشته لعل سر دروده وز تن آواز امان انگیخته. خاقانی (دیوان ص ۳۹۷). منم جو کشته و گندم دروده ترا جو داده و گندم نموده.نظامی. زاهد قدری گیاه سوده از مطرح آهوان دروده .نظامی. پذیرنده چگونه رخت برداشت زمین کشته را ندروده بگذاشت.نظامی. هر روز به کوی تو جوانان جان کاشته و جگر دروده . میرخسرو (از آنندراج، ذیل درود). جذامة؛ باقیمانده از کشت دروده. (منتهی الارب ). انخلاء؛ دروده شدن گیاه تر. (از منتهی الارب ).