معنی دروا شدن

[ دَرْ شُ دَ ] (مص مرکب) واشدن. معلق شدن. آویخته شدن. برآمدن: تیصیص؛ گشاده و دروا شدن زمین به روئیدن گیاه (از منتهی الارب )؛ دروا شدن گیاه به شکوفه. (از منتهی الارب ). نَسع، نُسوع؛ دروا شدن گوشت بن دندان از دندان و فروهشته و سست گردیدن. (از منتهی الارب ). نِقض؛ زمین که دروا شده باشد بوقت برآمدن سماروغ از وی. (صراح). - درواشده؛ برجوشیده. برآمده: قُلاع، قُلاعة، قِلْفِعة، خاک درواشده که زیر او سماروغ برآمده باشد. (منتهی الارب ). || راست ایستادن. برپا شدن. نصب شدن. (ناظم الاطباء). بپا خاستن. برخاستن. رو به هوا شدن: انتعاش؛ دروا شدن افتاده از لغزش. (از منتهی الارب ). انتعاص؛ دروا شدن افتاده. (از منتهی الارب ). تناهض؛ بسوی یکدیگر دروا شدن دو خصم در حرب. (صراح). شُصُوّ، شُصیّ، شَظی ََ؛ دروا شدن هر دو دست و پای مرده. (از منتهی الارب ). شُصُوّ، پر گردیدن مشک پس دروا شدن قوائم آن. (از منتهی الارب ). شول، شولان؛ بلند و دروا شدن دم. (از منتهی الارب ). قُفوف؛ دروا شدن و برخاستن موی بر تن از ترس و جز آن. (از منتهی الارب ). قَوْمة؛ دروا شدن میان رکوع و سجود. (از منتهی الارب ). لَع، لَعاً؛ کلمه ای که به مردم شکوخیده گویند تا از لغزش دروا شود. (منتهی الارب ). نُهوض؛ دروا شدن و بال گستردن مرغ جهت پریدن. (از منتهی الارب ) (از صراح). شاصیة؛ خیک درآکنده که پایچه های آن دروا شده باشد. (منتهی الارب ). - درواشده؛ راست ایستاده. برپاشده. بپاخاسته. برخاسته: شاصی؛ مرد پای درواشده. (منتهی الارب ). || معلق شدن. سرنگون گشتن. واژگون شدن. || پراکنده شدن. منتشر شدن : بانگ گفت بد چو دروا می شود از سقر تا خود چه در وامی شود.مولوی. رجوع به دروای و دروای شدن شود.