معنی درهم شدن

[ دَ هَ شُ دَ ] (مص مرکب) مخلوط شدن. آمیخته گشتن. شوریده و مختلط گشتن. (ناظم الاطباء). آمیخته شدن. یکی در دیگری جای گرفتن. بهم برآمدن. (یادداشت مرحوم دهخدا). اختلاط. اشتباک. قرصعة. التجاج؛ درهم شدن امواج. التخاخ؛ درهم و آمیخته شدن کار. تکنیش؛ درهم و آمیخته شدن قوم از هر جنسی. قصور؛ درهم شدن تاریکی. قَفّ؛ درهم شدن چندانکه مانند قفه گردد. هزلجة؛ درهم شدن آواز. اشباک؛ درهم شدن امور. تشبک؛ درهم شدن کارها. (از منتهی الارب ). - درهم شدن رشته و کار و جزآن؛ مشتبه و پیچیده و مشکل شدن آن. (یادداشت مرحوم دهخدا): درهم شده ست کارم و در گیتی کار که دیده ای که فراهم شد.خاقانی. || پیچیدن. بهم پیوستن. ملفوف شدن : درختان بر صحرا درهم شده اندازه و حد پیدا نبود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۴۵۷). زلفش بسان زنگیان درهم شده بر هرکران بر عارضش بازی کنان افتان و خیزان دیده ام. خاقانی. نخلستانیست خوب و خوشرنگ درهم شده همچو بیشهٔ تنگ.نظامی. ملک چو مویت همه در هم شود گرسرموئی ز سرت کم شود.نظامی. شبی درهم شده چون حلقهٔ زر بنقره نقره زد بر حلقهٔ در.نظامی. تشبص؛ درهم شدن درختان. (از منتهی الارب ). || ترنجیدن. (یادداشت مرحوم دهخدا): گاه درهم شود چو تافته خام گاه گیرد گره چو بافته دام.عنصری. || آشفته شدن. خشمگین گشتن. خشمناک شدن. (یادداشت مرحوم دهخدا): گر خردمندی از اوباش جفائی بیند تا دل خویش نیازارد و درهم نشود.سعدی. || متفکر شدن. مغموم شدن. کمی به خشم یا اندوه فرورفتن. اخم کردن. منقبض شدن. (یادداشت مرحوم دهخدا).