معنی درجزین

[ دَ جَ ] (اِخ) درگزین. نام یکی از دهستانهای بخش رزن شهرستان همدان. این دهستان در قسمت مرکزی بخش واقع و محدود است: از طرف شمال به دهستان سردرود همین بخش، از طرف خاور به دهستان خرقان بخش آوج شهرستان قزوین، از طرف جنوب بخش نوبران، از طرف باختر به دهستان حاجیلو بخش کبودرآهنگ. آب اکثر قرای آن از قنوات است. ارتفاعات خرقان در شمال خاوری دهستان واقع شده است. ارتفاع متوسط قسمت دشت دهستان ۱۸۳۰ متر از سطح دریا است؛ بهمین مناسبت زمستان آن سرد و طولانی است. راه شوسهٔ همدان طهران از این دهستان میگذرد. قرای گامیشلو، امیریه، سراب خمایگان رزن و ماهنیان دهستان در کنار راه شوسه واقع شده اند. بواسطهٔ مسطح بودن اراضی، تابستان به اکثر قرای مهم آن اتومبیل میتوان برد. راه قدیم کاروانرو معروف به راه اصفهان از رزن درجزین و دامنه ارتفاعات خرقان گذشته به نوبران ساوه منتهی میشود و تابستان میتوان از این راه اتومبیل برد. دهستان درجزین از ۸۸ آبادی تشکیل شده و سکنهٔ آن در حدود ۵۶هزار تن و قرای مهم آن بشرح زیر است: درجزین، رزن، فارسبحین نظام آباد، سوار، قروه کاج، شاهنجرین، وسمق، سوزن، شوند، فامنین. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ دَ جَ ] (اِخ) درگزین. ده مرکز دهستان درجزین بخش رزن شهرستان همدان، واقع در ۵هزارگزی رزن و ۶هزارگزی خاور راه شوسهٔ رزن به همدان، با ۱۷۸۰ تن سکنه. آب آن از قنات و راه آن در تابستان اتومبیل رو است. بنای امامزاده ازهر در آثار ابنیهٔ قدیم در آنست و خرابه های زیادی در اطراف ده وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ دَ جَ ] (اِخ) دهی است از بخش شهرستان سمنان، واقع در ۹هزارگزی جنوب سنگسر و ۹هزارگزی شمال سمنان و ۵۰۰گزی باختر راه شوسهٔ سمنان به سنگسر. سکنهٔ آن در زمستان ۴۰۰ تن و در تابستان به ۷۰۰ تن میرسد. آب آن از قنوات اسلام آباد، قاضی آب، هواین و رودخانهٔ گل رودبار است. از آثار ابنیهٔ قدیم قلعهٔ خرابه و قبوری که معروف به قبرستان زردشتیان میباشد، در آن وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).