معنی دبل

[ دُ بَ ] (ع اِ) جِ دبلة. (منتهی الارب). رجوع به دُبلَة شود. || جِ دبیل. (منتهی الارب). رجوع به دَبیل شود.[ دُ بَ ] (ع) جِ دُبلَة. (مهذب الاسماء). رجوع به دبلة شود.[ دَ بَ ] (ع اِ) جِ دبلة [ دَ / دِ لَ ] . (دزی ج ۱ ص ۴۲۴). رجوع به دبلة شود.[ دُ ] (ع اِ) خر خرداندام. (منتهی الارب).[ دُ بَ ] (ع اِ) سختی. (منتهی الارب). || زن فرزندمرده. (منتهی الارب).[ دِ ] (ع اِ) سختی. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). دُبَل. (منتهی الارب). - دبل دابل و دبیل. مبالغه است. (منتهی الارب)؛ یعنی بدبختی بسیار و گران. (ناظم الاطباء). || (اِمص) بی فرزندی زن. (منتهی الارب).[ دَ ] (ع اِ) طاعون. || حوض. (منتهی الارب). || نهر خرد. (منتهی الارب). جدول. (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). ج، دُبول. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء).[ دَ ] (ع مص) گردآوردن چیزی. (منتهی الارب). الجمع و الاصلاح. (تاج المصادر بیهقی). || پی درپی زدن بر کسی عصا را. (منتهی الارب). پیاپی زدن کسی را به عصا. || پیچیدن و بزرگ کردن لقمه برای فروبردن. (منتهی الارب). || نیرو دادن زمین را به سرگین و مانند آن. دُبول. (منتهی الارب).[ دُبْ بُ ] (اِخ) نام جائیست در شعرعجاج. (معجم البلدان).