معنی دائم لاضروری
6 بازدید
[ ءِ مِ ضَ ری ی ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح منطق یکی از قضایای چهارده گانهٔ مطلقه و موجهه از صنف اول باعتبار ذات تنها. (اساس الاقتباس ص ۱۵۲).
کلمات همقافیه با «دائم لاضروری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر