معنی خیارات

(ع اِ) جِ خیار و آن حقی است برای متبایعین یا یکی از آنها که می تواند عقد لازم را برهم زند و بنا بر تقسیم موجود در کتاب حقوق مدنی سیدحسن امامی ج ۱ ص ۴۷۵ خیارات بر دو قسمند: اول خیارات مختص؛ دوم خیارات مشترک. خیارات مختص خیاراتی اند که فقط در عقد بیع یافت میشوند و در عقود لازم دیگر موجود نخواهند بود و آنها طبق ذیل ماده ۴۵۶ قانون مدنی ایران عبارتند از: خیار مجلس؛ خیار حیوان؛ خیار تأخیر ثمن. چه مادهٔ ۴۵۶ می گوید تمام انواع خیار در جمیع معاملات لازمه ممکن است موجود باشد مگر خیار مجلس و حیوان و تأخیر ثمن که مخصوص بیع است. خیارات مشترک خیاراتی اند که اختصاص به بیع ندارند و ممکن است در هر یک از معاملات لازمه یافت شود. (حقوق مدنی امامی ج ۱ ص ۴۸۵). خیارات مشترک با توجه مادهٔ ۳۹۶ قانون مدنی عبارتند از: ۱ -خیار تخلف شرط. ۲ -خیار رؤیت و تخلف وصف. ۳ - خیار غبن. ۴ -خیار عیب. ۵ -خیار تدلیس. ۶ -خیار تبعض صفقه. ۷ -خیار شرط. ۸ -خیار تفلیس (مادهٔ ۳۸۰). و رجوع به هر یک از این ترکیبات در ذیل خیارشود.