معنی خویین

[ خُ ] (اِخ) قصبه ای است از دهستان ایجرود بخش مرکزی شهرستان زنجان واقع در ۶۰ هزارگزی جنوب باختری زنجان. این ناحیه کوهستانی و سردسیر و با آب و هوای خوش است. آب مشروبی آن از چشمه و زه آب رودخانهٔ محلی و قنات و محصول عمدهٔ آن انواع میوه که انگور آن بخوبی معروف است. این قصبه از قراء بسیار قدیمی کشور و در گذشته اهمیت بیشتری داشته و مرکز دهستان ایجرود بوده است. جمعیت قصبه فعلاً در حدود سه هزار نفر است. و اکثر مردان آن در طهران به کسب مشغول و قسمت عمده نانوا می باشند و عدهٔ زیادی از آنها نیز در طهران سکونت اختیار کرده اند مذهب ساکنان شیعهٔ اثناعشری و اکثر سادات و قسمت عمده باسوادند و علمای مشهوری از این قصبه برخاسته اند. ساکنان این قصبه زبان مادری خود را که فرس قدیم است قرنها حفظ کرده اند و قصبه بوسیله تلفن با زنجان مربوط است در تابستان و فصل خشکی از زنجان و از طریق زرین آباد و سعیدآباد می توان به آنجا اتومبیل برد. این قصبه یک دبستان و ۲۵ مغازه دارد و چندین مزرعهٔ کوچک اطراف قصبه جزء آن است. در آنجا غار و آثار بناهای معتبر و قلعهٔ خرابه و برجی دیده میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ خُ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان اوزیاد بخش ماه نشان شهرستان زنجان. واقع در ۴۲ هزارگزی باختری ماه نشان و ۶ هزارگزی راه مالرو عمومی. این دهکده کوهستانی است و سردسیر. آب آن از چشمه و محصول آن غلات و بنشن و شغل اهالی زراعت و گلیم و جاجیم بافی و راه مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).