معنی خویش و تبار
7 بازدید
[ خوی / خی شُ تَ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) قوم و خویش. منسوبان. نزدیکان. عشیرة: ز کین و مهرش چون خلق ساعة اندر ملک همی فزاید خویش و تبار آتش و آب. ابوالفرج رونی.
کلمات همقافیه با «خویش و تبار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بار» برای سرودن شعر