معنی خوشخصلت
6 بازدید
[ خوَشْ / خُشْ خِ لَ ] (ص مرکب) آنکه طبیعت خوب دارد. آنکه او را ذاتی و سرشتی پاک است. آنکه در ذات او کدورت و خبثی نیست.
کلمات همقافیه با «خوشخصلت»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «لت» برای سرودن شعر