معنی خوشبوئی
5 بازدید
[ خوَشْ / خُشْ ] (حامص مرکب) خوشبویی. حالت خوشبو بودن. بوی خوش دارندگی. ارج. (یادداشت مؤلف). معطری : ز خوش رنگی چو گل گشتم ز خوش بوئی چوبان گشتم ز بیم باد و برف دی به خم اندر نهان گشتم. فرخی.
کلمات هم‌قافیه با «خوشبوئی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئی» برای سرودن شعر