معنی خوشآوا
7 بازدید
[ خوَشْ / خُشْ ] (ص مرکب) آنکه آواز مطبوع دارد. (یادداشت مؤلف): ای بلبل خوش آوا آوا ده ای ساقی آن قدح را با ماده.رودکی.[ خوَشْ / خُشْ ] (ص مرکب) آنکه آواز مطبوع دارد. (یادداشت مؤلف): ای بلبل خوش آوا آوا ده ای ساقی آن قدح را با ماده.رودکی.
کلمات همقافیه با «خوشآوا»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وا» برای سرودن شعر