معنی واژه خرهٔ اردشیر

[ خُ رِ / خُ رْ رِ یِ اَ دِ ] (اِخ) یک حصه از پنج حصهٔ فارس است. (از برهان قاطع). در حاشیهٔ برهان قاطع آمده است : خرهٔ اردشیر، این کورهٔ اردشیر خوره منسوب است به اردشیربن بابک و مبدأ بعمارت فیروزآباد کرده ست. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۳۲ ببعد). نام شهری بوده از بناهای اردشیر که بهمن بن اسفندیار باشد. (از برهان قاطع). نام شهری آبادان کردهٔ اردشیر و اردشیر نام بهمن اسپندیار بود. (از شرفنامهٔ منیری): که اکنون گرانمایه دهقان پیر همی خواندش خرهٔ اردشیر.فردوسی. ز پرمایه تر هرچه بد دلپذیر همی تاخت تا خرهٔ اردشیر.فردوسی. یکی خواندم خرهٔ اردشیر هوا خوشگوار و بجوی آب شیر.فردوسی. کس آمد سوی خرهٔ اردشیر که آید بدرگاه هرمزد پیر.فردوسی.