معنی ختم الغرائب

[ خَ مُلْ غَ ءِ ] (ع اِ مرکب) {P(۳) -صاحب معجم الوسیط می گوید در همین معنی است مهر نهادن بر دهان کس تا دم بر نیاید و مجازاً منع کلام از کسی کردن چون:{/Bاَلْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلی ََ أَفْوََاهِهِمْ...۱-۴۳۶:۶۵/}(قرآن ۳۶/۶۵). P} آخرین غرائب. نهایت حد غرائب. امر غریبی که برتر از آن امر غریب دیگر نباشد.[ خَ مُلْ غَ ءِ ] (اِخ) نام مثنوی ای است از حکیم افضل الدین ابراهیم بن علی خاقانی شروانی که نسخه ای از آن در کتابخانهٔ مدرسه سپهسالار جدید است و بعضی اشعار آنرا به ششصد و چهل و چهار بیت بر شمرده اند و در این بیت خاقانی نامی از آن کتاب برده شده است. (از الذریعه ج ۷ ص ۱۴۰): اینک ختم الغرائب آخر دیدند تا چه ثنا رانده ام برای صفاهان.خاقانی.