معنی حکیم‌باشی

[ حَ ] (اِ مرکب) رئیس اطباء دربار شاهی یا امیری. || خطاب و عنوانی که به لحاظ احترام بهر طبیبی میدادند. - امثال: حکیم باشی را دراز کنید؛ گویند برای امیری ترک که شکم درد داشت، طبیبی حاضر آوردند و او تجویز حقنه کرد، امیر پرسید: حقنه چیست؟ گفت: آلتی است با بنی باریک که بر دبر نهند و... امیر برآشفت و بخشم گفت: بر دبر چه کس! حکیم که غضب امیر دید از ترس گفت: بر دبر من، و دستور بیاوردند و حکیم را حقنه کردند. قضا را درد شکم امیر به شد. سپس هر آنوقت که بیماری امیر عود میکرد، حکیم را خوابانیده و حقنه میکردند. مثل را در مورد ضعیفی که گناه هر کس را بدو بندند و وی را بجای گناهکار مجازات دهند، گویند.