معنی حسین حلیمی

معنی حسین حلیمی

6 بازدید
[ حُ سَ نِ حَ ] (اِخ) ابن حسن بن محمدبن حلیم بخاری یا جرجانی شافعی مکنی به ابوعبداللََّه. فقیه، محدث، متکلم، ادیب بود. در بخارا در ۳۳۸ هـ . ق. بزاده و در همانجا بقضاء منصوب و در ربیع اول ۴۰۳ هـ . ق. درگذشت. او راست: «منهاج الدین» در سه جلد و «آیات الساعة». (معجم المصنفین از ذهبی) (سیر النبلاء ج ۱۱ ص ۵۱) (الوافی بالوفیات ج ۱۱ ص ۶۵) (طبقات الشافعیة ج ۲ ص ۶۹) (تذکرة الحفاظ) (شذرات الذهب) (کشف الظنون) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۰۸).

کلمات هم‌قافیه با «حسین حلیمی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «می» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید