معنی حسین حلیمی
6 بازدید
[ حُ سَ نِ حَ ] (اِخ) ابن حسن بن محمدبن حلیم بخاری یا جرجانی شافعی مکنی به ابوعبداللََّه. فقیه، محدث، متکلم، ادیب بود. در بخارا در ۳۳۸ هـ . ق. بزاده و در همانجا بقضاء منصوب و در ربیع اول ۴۰۳ هـ . ق. درگذشت. او راست: «منهاج الدین» در سه جلد و «آیات الساعة». (معجم المصنفین از ذهبی) (سیر النبلاء ج ۱۱ ص ۵۱) (الوافی بالوفیات ج ۱۱ ص ۶۵) (طبقات الشافعیة ج ۲ ص ۶۹) (تذکرة الحفاظ) (شذرات الذهب) (کشف الظنون) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۰۸).
کلمات همقافیه با «حسین حلیمی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «می» برای سرودن شعر