معنی حرقوصیه
6 بازدید
[ حُ صی یَ ] (اِخ) قومی از خوارج که به حرقوص عنبری سعدی منسوبند، و محمدبن جریر طبری کتابی در رد ایشان نوشته است. (از فهرست نجاشی). صاحب ذریعه گوید که این رد را طبری مورخ (متوفی ۳۱۰ هـ . ق.) ننوشته، بلکه محمدبن جریربن رستم شیعی نوشته است. (الذریعه ج ۱۰ ص ۱۹۳). و رجوع به حرقوص شود.
کلمات هم‌قافیه با «حرقوصیه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر