معنی حبل‌اللََّه

[ حَ لُلْ لاه ] (ع اِ مرکب) کتاب اللََّه. (دستور اللغهٔ ادیب نطنزی). || ایمان به خدا. متخذ و مقتبس از آیهٔ شریفهٔ: {/Bوَ اِعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اَللََّهِ جَمِیعاً وَ لاََ تَفَرَّقُوا وَ اُذْکُرُوا نِعْمَتَ اَللََّهِ عَلَیْکُمْ .۱-۱۳۳:۱۰۳/} (قرآن ۳ / ۱۰۳).: چون تمسکت بحبل اللََّه از اول دیدند حسبی اللََّه و کفی آخر انشا بینند.خاقانی. شیب سرتازیانه ش از قدر حبل اللََّه شه طغان ببینم.خاقانی. حبل اللََّه است معتکفان را دو زلف او هم روز عید و هم شب قدر اندر او نهان. خاقانی. خیمهٔ دولتش بر آن زد چرخ که ز حبل اللهش طناب کند.خاقانی.