معنی واژه حاکم شرع
0 بازدید
[ کِ مِ شَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) مجتهدی که به دعاوی رسد و حکومت در مرافعات کند. مقام قضائی روحانیون قدیم که به حلّ و فصل دعاوی مردم قیام میکردند. قاضیی که بر طبق قوانین مذهبی حکم دهد. رجوع به محکمهٔ شرع و آیین دادرسی تألیف متین دفتری سال ۱۳۲۷ هـ . ش. ص ۴۶ و ۱۱۶ شود.