معنی واژه حامضی

[ مِ ] (اِخ) ابوالقاسم عبداللََّه بن محمدبن اسحاق بن یزیدبن نصربن مهران مروزی حامضی، معروف به حامض. وی مروزی الاصل بود و به بغداد سکنی گزید و از حسن بن ابی الربیع جرجانی و ابویحیی محمدبن سعید عطار و سعدان بن نصر، و یوسف بن محمدبن صاعد و حلق (؟)بن محمد واسطی کردوس، و ابوامیة محمدبن ابراهیم طرطوسی، و ابوعرف مروزی روایت شنید و از جحدربن حرب فقط یک حدیث روایت دارد. و علی بن عبدالعزیزبن مردک، و ابوعمربن حیویةالخزاز، و ابوبکر ابهری فقیه، و ابوالحسن دارقطنی، و معافا ابن زکریا جریری و احمدبن فرج بن حجاج از وی روایت کنند. او به رمضان سال ۳۲۹ هـ . ق. درگذشت. (سمعانی ورق ۱۵۲الف).