معنی جوین

[ جَ / جُ ] (ص نسبی) منسوب به جو. آنچه که از جو سازند: نان جوین. (فرهنگ فارسی معین). نان جو و آرد جو. (انجمن آرای ناصری): بسا کسا که بره هست و ترّه بر خوانش بسا کسا که جوین نان همی نیابد سیر. رودکی. منم روی از جهان در گوشه کرده کفی پست جوین را توشه کرده.نظامی. جوینی که از سعی بازو خورم به از میده بر خوان اهل کرم. سعدی (بوستان). ای سیر ترا نان جوین خوش ننماید معشوق من است آنکه به نزدیک تو زشت است. سعدی.[ جُ وَ ] (اِخ) ناحیه ایست بزرگ از نواحی نیشابور میان نیشابور و بسطام مشتمل بر یکصدوهشتادونه قریه. (ریحانة ج ۱ ص ۲۹۰).[ جُ وَ ] (اِخ) ناحیه ایست بزرگ از نواحی نیشابور میان نیشابور و بسطام مشتمل بر یکصدوهشتادونه قریه. (ریحانة ج ۱ ص ۲۹۰).[ جُ وَ ] (اِخ) روستایی است به خراسان. (منتهی الارب). ناحیه ایست از توابع خواف و آنرا چهارصد قریه بود و هر قریه را قناتی و قنات مشرف است بر قرای مذکور و همه آبادان بوده. (آنندراج) (انجمن آرای ناصری).[ جُ وَ ] (اِخ) دهی است به سرخس. (منتهی الارب). ابوالمعالی محمدبن حسن جوینی سرخسی از این ده است. (معجم البلدان ج ۴ ص ۲۹۷).[ جُ وَ ] (اِخ) دهی است جزو دهستان دشتابی بخش بویین شهرستان قزوین دارای ۲۸۷ تن سکنه. رجوع به فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱ شود.[ جُ وِ ] (اِخ) دهی است جزو دهستان اختر پشت کوه بخش فیروزکوه شهرستان دماوند دارای ۳۵۰ تن سکنه. آثاری از قلعهٔ خرابهٔ کافر و بنای امامزاده معصوم از آثار باستانی آن بشمار میرود. رجوع به فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱ شود.