معنی جوزا

[ جَ ] (اِخ) جوزاء. نام برجی است از بروج آسمان. در اصل لغت جوزا بمعنی گوسپند سیاه است که میان او سپید باشد و چون این چنین گوسپند در میان گلهٔ گوسپندان سیاه مطلق بغایت اظهر و نمودار باشد همچنین برج مذکور نیز به نسبت دیگر بروج کواکب روشنی دارد و در میان همهٔ بروج ممتاز است لهذا به این اسم مسمی کردند و صورتش بشکل دو کودک برهنه است که پی همدیگر درآمده اند. <۵۳۰۶۴۰۰۵۰۱۷۹۰۱۰۱>... دوپیکر. یکی از بروج دوازده گانهٔ فلکی، و آنرا توأمان نیز گویند. یکی از دو خانهٔ عطارد است و خانهٔ دیگر آن سنبله است. (مفاتیح). || نام صورت دیگر است از صور جنوبی بصورت مرد قائم بدو صورتی از صور منطقةالبروج میان ثور و سرطان که در آن هشتادوپنج ستاره رصد کرده اند بشکل دو تن ایستاده تخیل شده، دستها بر گردن یکدیگر دارند، سرها سوی شمال شرقی و پایها بجنوب غربی : برکرده پیش جوزا وز پس بنات نعش این همچو بادبیزن و آن همچو باب زن. عسجدی. کی دیده ای دو دوست که جوزاصفت شدند کایامشان چو نعش یک از یک جدا نکرد. خاقانی. تنها نه امروز چون نکوشی کز علم و عمل برشوی به جوزا؟ناصرخسرو. هرکه را از فضل یزدان چشم او بینا شود گرچه باشد زیر دریا بر سر جوزا شود. ناصرخسرو. رجوع به جوزاء شود.