معنی جنتی خراسانی
6 بازدید
[ جَ نْ نَ یِ خُ ] (اِخ) از شاعران خراسان است، اگرچه طبع خوب داشت ولی طالعی نیکو نداشت و بفقر و فاقه میگذرانید. این مطلع از اوست : بمی خوردن چو ساقی ساغر می را دهن پوشد چه شد کو را بسر پوش سواد چشم من پوشد. (از مجالس النفایس ص ۶۹ و ۲۳۹) (از الذریعة جزء ۱ از ج ۹ ص ۲۰۶).
کلمات همقافیه با «جنتی خراسانی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر