معنی جخر

[ جَ ] (ع مص) فراخ کردن سر چاه. (از قطر المحیط) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد): جخر رأس البئر؛ فراخ کرد سر چاه را. (منتهی الارب) (از قطر المحیط).[ جَ خِ ] (ع ص) بسیارخوار. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (ناظم الاطباء). || بددل. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || ترسو. جبان. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). || لاغرران. (منتهی الارب) (قطر المحیط) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || تباه عقل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). فاسدالعقل. (قطر المحیط) (ذیل اقرب الموارد). || عاجز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (ذیل اقرب الموارد) (قطر المحیط). || زشت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سَمج. سَمِج. (از قطر المحیط) (ذیل اقرب الموارد). || زودگرسنه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط) (اقرب الموارد).[ جَ خَ ] (ع مص) بوی بد گرفتن گوشت و دهن. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). بوی بد گرفتن گوشت. (از ذیل اقرب الموارد) (از قطر المحیط). || فراخ شدن درون چاه. (منتهی الارب) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). || خالی شدن شکم. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد) (از قطر المحیط). || بوی بد از قبل زن خارج شدن. (از قطر المحیط) (از ذیل اقرب الموارد). بوی بد قُبُل زن. (منتهی الارب). بوی بد و مکروه قبل زن. (ناظم الاطباء). || دمیده شدن شکم گوسپند از خوردن آب بر خلو شکم. (از منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد) (از قطر المحیط). آماسیده شدن شکم گوسپند از خوردن آب در شکم خالی. (از ناظم الاطباء). || فرورفتن چشمهای گوسپندان از نخوردن. (ناظم الاطباء). || پر شدن [ امتلاء ] شکم اسب و از دست دادن نشاط و شکسته شدن آن بسبب آن. (از ذیل اقرب الموارد). جخر الفرس؛ امتلأ بطنه فذهب نشاطه و انکسر. (ذیل اقرب الموارد). || ناله کردن اسب از گرسنگی و شکستگی آن. (لسان از ذیل اقرب الموارد): جخر الفرس؛ جزع من الجوع و انکسر علیه. (لسان از ذیل اقرب الموارد).[ جَ ] (اِخ) دهی است به سمرقند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).