معنی جاپلقی

[ پَ لَ ] (اِخ) عبدالعلی بن محمود جاپلقی، عالم فقیه فاضل. او راست: شرحی بر الفیهٔ شهید که به امر سلطان حیدرآباد نوشته است. و نسخهٔ آن در کتابخانهٔ حضرت رضا(ع) موجود است و میرمحمد باقر داماد متوفای در ۱۰۴۲ هـ .ق . از این شیخ روایت میکند و سال وفات وی معلوم نشد. (از ریحانة الادب).[ پَ لَ ] (اِخ) محمد شفیع بن حاج سید علی اکبر موسوی النسب بروجردی المسکن و المدفن. از اکابر علما و جامع معقول و منقول و حاوی فروع و اصول است و در رجال و حدیث بصیرتی بسزا داشت و از شاگردان حاج ملا احمد نراقی و شریف العلماء مازندرانی و سید محمد مجاهد و دیگر اکابر وقت بوده است. او راست: ۱- الاصول الکربلائیة. ۲- الروضة البهیة فی الطرق الشیعیة، که در اجازهٔ دو فرزند خود سید علی اصغر و سید علی اکبر ملقب به آقا کوچک نوشته در رشتهٔ خود نظیر لؤلؤة البحرین صاحب حدائق و حاوی شرح حال اجمالی مشایخ اجازات او از زمان خود تا صدور اول میباشد و بسال ۱۲۸۰ هـ .ق . در تهران چاپ سنگی شده است. ۳- القواعد الشریفیه در اصول که بنام استاد خود شریف العلماء منسوب داشته است. و آن نیز در همان سال در تهران چاپ سنگی شده است. ۴- مرشد العوام در صلوة. ۵- مناهج الاحکام فی مسائل الحلال و الحرام. و کتب دیگر و سیدحسین بروجردی صاحب نخبة المقال در رجال از جملهٔ شاگردان اوست و بسال ۱۲۸۰ هـ . ق. در بروجرد درگذشت. شیخ محمد تقی دزفولی در تاریخ وفاتش گوید: برای ضبط تاریخ وفاتش از دم غیبی بگوش من ندا آمد «فمنهم من قضی نحبه» (MMM۱۲۸۰).(از ریحانة الادب).[ پَ لَ ] (اِخ) ملامحمود. از افاضل علمای امامیه و از تلامذهٔ محقق کرکی متوفای ۹۴۰ هـ .ق . است. وی در اغلب کتب اجازات مذکور و شرح مختصر نافع از تألیفات اوست و سید حسین بن سید حیدر کرکی با یک واسطه از وی روایت دارد. سال وفات او بدست نیامد. (ریحانة الادب).