معنی تیزگفتار
4 بازدید
[ گُ ] (ص مرکب) بی باک و گستاخ در سخن. دلیر و جسور در گفتن مطلبی : بدین برز بالای این پهلوان بدین تیزگفتار و روشن روان.فردوسی. رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات همقافیه با «تیزگفتار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر