معنی توبهگری
4 بازدید
[ تَ / تُو بَ / بِ گَ ] (حامص مرکب) توبه کردن. بازگشتن از گناه : همهٔ روزه مرا توبه گری درخور بود روزه بگذشت و کنون نیست مرا آن درخور. فرخی. رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات همقافیه با «توبهگری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر