معنی تهی‌دو
5 بازدید
[ تَ / تِ / تُ / دَ / دُو ] (ص مرکب) تنبل و بیکار و هرزه گرد. (ناظم الاطباء): خود عالمی پر است که سلطان غلام اوست چون من تهی دوی به وصالش کجا رسد. خاقانی. دل پردرد تهی دو به دوائی نرسد خود دوا بر سر این درد مگر می نرسد. خاقانی.
کلمات هم‌قافیه با «تهی‌دو»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دو» برای سرودن شعر