معنی تهامة

[ تِ مَ ] (اِخ) مکهٔ معظمه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به مکه شود.[ تِ مَ ] (اِخ) زمینی است مشهور. (منتهی الارب). زمینی است مشهور که مکهٔ معظمه متصل به آن است. (از ناظم الاطباء). زمینی است در ملک عرب که مکهٔ معظمه در آن واقع است. (آنندراج). در سواحل بحر، میان یمن و حجاز است و آن را غَور نیز نامند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). سرزمینهای هموار ساحلی است که شمالاً از شبه جزیرهٔ سینا تا نواحی یمن (جنوبی) امتداد دارد. مکه. نجران. جده. صنعاء در این موضع واقع است. رجوع به مراصد الاطلاع و معجم البلدان شود.