معنی تمنائی
5 بازدید
[ تَ مَ نْ نا ] (اِخ) شاعری است حروفی و بر اثر سخنان کفرآمیز با چندتن دیگر محکوم به قتل و سوختن گردید (در زمان سلطان بایزید اول). رجوع به تاریخ ادبیات ایران تألیف برون ترجمهٔ حکمت ص ۴۰۰ شود.
کلمات هم‌قافیه با «تمنائی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئی» برای سرودن شعر