معنی تقی‌الدین اوحدی
6 بازدید
[ تَ قی یُد دی نِ اَ حَ ] (اِخ) محمدبن سعدالدین محمد حسینی اوحد دقاقی بلیانی اصفهانی. مؤلف کتاب «عرفات العاشقین» در شرح حال شعراست. و در سال ۹۳۷ هـ . ق. متولد شد و از تربیت یافتگان شاه طهماسب اول صفوی و شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده و شاه عباس اول بوده است. در اواخر عمر به هندوستان سفر کرد و کتاب یاد شده را بسال ۱۰۲۳ هـ . ق. تألیف کرد. (از احوال و اشعار رودکی ج ۱ صص ۴۶-۴۷). قاموس الاعلام ترکی آرد... وی در سال ۱۰۰۵ به هند رفت و در دورهٔ جهانگیرشاه و شاه جهان در اکبرآباد و اجمیر و گجرات می زیست «عرفان» و «سرمهٔ سلیمانی» و منظومه های «یعقوب و یوسف» و «کعبه مدار» از اوست وی در سال ۱۰۳۰ هـ . ق. درگذشت.
کلمات هم‌قافیه با «تقی‌الدین اوحدی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر