معنی تغتغه
6 بازدید
[ تَ تَ غَ ] (ع مص) سخن واضح نگفتن. (منتهی الارب). سخن گفتن بطریقی که فهمیده نشود و سخن واضح نگفتن. (ناظم الاطباء) (از دزی ج ۱ ص ۱۴۷). || آواز کردن: سمعت لهذا الحلی تغتغة؛ ای اصاب بعضهُ بعضاً فسمعت صوتهُ. (از اقرب الموارد). || (ع اِ) آواز پیرایه. || آواز خنده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || تنگی و درماندگی در سخن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «تغتغه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «غه» برای سرودن شعر